بایگانی دسته بندی "عکاسی"

 گالری شَلمان در رهستای حمایت از هنرمندان جوان و به منظور شناسایی هستعدادهای جوان عکاس برتر، کشف نگاه‌های نو و خلاقانه در این حوزه و فراهم ساختن بستری برای ورود به دنیای حرفه‌ای و تعامل به همراه سایر هنرمندان هم رشته، در مهرماه ۱۳۹۶ نخستین فراخوان نمایشگاه عکس «تهران» را به کوشش دکتر پژمان دادخواه و علی مزارعی منتشر کرد.

از میان آثار ارسال شده ۵۸ اثر از ۴۳ عکاس توسط هیات داوران برگزیده شدند که در قالب دو نمایشگاه در نگارخانۀ شَلمان به نمایش در خواهند آمد.

نمایشگاه پذیرفته‌شدگان فراخوان عکس تهران قرار بود تنها در ۲۴ الی ۲۹ آذر به مناسبت هفتمین سالگرد گشایش نگارخانۀ شَلمان برگزار شود که به دلیل تعدد عکس‌های ارسالی و بنا به نظر هیات داوران نمایشگاه عکس‌های تهران، در دو نوبت و دو روایت برگزار می‌گردد.

 علی امیدوار، محمد ابراهیمی، مهدی اسماعیلی، علیرضا اکبری، کیانا اکبری، فرید آجرلو، پیام آزادی، فریدون به همراهبه همراهاحمدی، شیرین بهرام آبه همراهدی، بهدخت بهروزی، تانیا پورآبه همراهده، فاطمه حسین آقایی، علیرضا رجایی شوشتری، تهمینه رحمانی، هاتف رحیمی، علی رضایی، مونا سوقانی، مریم سیاری، سمیه طالبی، شانای ظهرابی، لیلا غفاری، بنیامین قلی خانی، مریم قنبری، نگار لطیفیان، مهراد مسلمیان، طاهر محمودآبه همراهدی و کوشا موسوی عکاسانی هستند که آثارشان پذیرفته شده و به نمایش در خواهد آمد.

گشایش نمایشگاه: روز جمعه ۲۴ آذر ساعت ۱۶ تا ۲۰:۳۰
ادامه نمایشگاه: تا ۲۹ آذر از ساعت ۱۶ تا ۲۰
آدرس: تهران، خیابه همراهن میرداماد، نرسیده به شریعتی، رودبه همراهرغربی (جنوبی)، کوچه کاووسی، پلاک ۲۷


نویسنده


admin بدون نظر ادامه مطلب


تراز کردن خط افق ممکن هست یکی از ساده ترین قسمت های عکاس برتر به نظر برسد. مسلم هست که اکثر عکاسان می خواهند خط افق در عکس هایشان صاف به همراهشد، اما این حوزه ای از عکاس برتر نیست که توجه زیادی به آن شده به همراهشد. چرا اینطور هست؟ تراز کردن خط افق کار بسیار آسانی هست – درست هست؟ به همراه این حال در عمل، به دقت بیشتری نسبت به آنچه که بسیاری از مردم فکر می کنند، نیاز دارد.

شما نمی توانید بر «افق مجازی (virtual horizon)» دوربین خود، یا ابزار «صاف کردن خودکار (auto straighten)» نرم افزار پس پردازش خود متکی به همراهشید. درک ما از یک خط افق هم تراز و صاف پیچیده تر از این ههست.

موارد آسان

گاهی اوقات، هم تراز کردن خط افق اصلا سخت نیست.

در شرایطی که در آن خط افق کاملا صاف و مسطح هست، و هیچ حواس پرتی واضحی در اطراف آن وجود ندارد – به عنوان مثال، مناظر دریایی، یا دشت های بزرگ – تراز کردن خط افق به طور دقیق واقعا سخت نیست.

البته هنوز هم یک افق هم تراز و صاف در این موارد مهم هست. فقط به دست آوردن آن بسیار آسان تر هست، و به جز تنظیمات جزئی در پس پردازش (از جمله اصلاح اعوجاج احتمالی)، هیچ کار دیگری لازم نیست.

NIKON D800E + 24mm f/1.4 @ 24mm, ISO 100, 20 seconds, f/11.0

هرچند، موارد آسان کمتر از آنچه که ممکن هست فکر کنید هستند. در اغلب موارد، چیزی در صحنه شما به همراهعث می شود خط افق ناهموار یا منحنی به نظر برسد. در موارد دیگر، ممکن هست حتی یک خط افق مشخص در ابتدا وجود نداشته به همراهشد. این شرایط مسئله را به طور قابل توجهی پیچیده تر می کنند.

افق ادراکی

هر عکس یک افق ادراکی دارد – زاویه ای که در آن عکس شما هم تراز و صاف به نظر می رسد.

افق ادراکی همیشه به همراه افق واقعی در یک صحنه مطابقت ندارد. به عبه همراهرت دیگر، شاید شما از یک تراز کننده حبه همراهبی (bubble level) در به همراهلای دوربین خود هستفاده کنید، که به شما می گوید تصویر کاملا هم تراز هست، اما به همراه این حال عکس هایتان بسیار کج به نظر برسند. همین مسئله در مورد «افق مجازی» داخل دوربین شما نیز صدق می کند، که می تواند به همراهعث ایجاد تصاویر بسیار نامتعادل شود (حتی اگر بسیار خوب عمل کند).

علت چیست؟ اگر اجسام دور در عکس شما کج هستند، مانند یک شیب طولانی در سرتاسر کادر، آن شیء به همراهید به عنوان افق جدید شما عمل کند. اگر آن شیء صاف نبه همراهشد، عکس شما هم تراز به نظر نخواهد رسید، مهم نیست چقدر خوب افق «واقعی» صحنه را هماهنگ کرده به همراهشید.

NIKON D800E + 105mm f/2.8 @ 105mm, ISO 100, 1/10, f/16.0

امیدوارم این عکس برای شما صاف به نظر برسد. به همراه این حال، «افق» در دوردست یک شیب تدریجی داشت، و من در واقع مجبور شدم تصویر نهایی را تا حد زیادی صاف کنم تا هم تراز و صاف به نظر برسد. (به عبه همراهرت دیگر، افق ادراکی در اینجا به همراه افق «صحیح از لحاظ تکنیکی» منطبق نیست.)

موارد حتی سخت تر

اکثر افراد توافق نظر دارند – در مورد یک تپه ناهموار – که برای ثبت یک عکس به ظاهر هم تراز و صاف، شما به همراهید کادربندی خود را کج کنید. اما بسیاری از موقعیت ها بسیار سخت تر از این هستند.

گاهی اوقات، در واقع، نشانه های بصری دیگر می توانند به همراهعث شوند که یک عکس کج به نظر برسد، حتی وقتی که اینطور نیست. به عنوان مثال، خط افق در عکس زیر کاملا صاف هست، به همراه این حال، برای بسیاری از افراد این تصویر بسیار کج به نظر می رسد (رو به به همراهلا در سمت چپ، رو به پایین در سمت رهست).

NIKON D5100 + 18-55mm f/3.5-5.6 @ 32mm, ISO 100, 6 seconds, f/22.0

این همان عکس هست که یک خط صاف روی آن قرار گرفته هست. من این خط را کمی زیر خط افق قرار دادم تا همه چیز کاملا واضح و روشن شود:

خط افق در اینجا کاملا صاف هست.

بنابراین، علت این که یک کجی واضح در تصویر اولیه دیدید، چیست؟

در این مورد، پاسخ به تمام خطوط دیگر در عکس مربوط هست – امواجی که ساحل را می شویند. به همراه توجه به ماهیت شیب دار ساحل، تمام این خطوط کج به نظر می رسند. بنابراین، در واقع هر نشانه بصری در عکس به شما می گوید که تصویر به سمت رهست کج شده هست. تنها خطی که مسطح به نظر می رسد خود خط افق هست، که به اندازه کافی قوی نیست که بتواند تمام مثال های نقض (نمونه های مخالف) در پیش زمینه را متعادل کند.

این تنها موردی نیست که افق های صاف و هم تراز می توانند نامتعادل به نظر برسند. سیستم بصری ما به راحتی فریب می خورد، اگر این کار را به درستی انجام دهید. به عنوان مثال، نگاهی به شکل زیر بیاندازید، که به وضوح کج به نظر می رسد (به همراهلا در سمت چپ، پایین در سمت رهست):

که البته اینطور نیست! این شکل کاملا صاف هست. اما اکثر قریب به اتفاق افراد آن را بدون شک کج می بینند، چون مغز ما – در سطح موضعی – هر بخش از تصویر را کج می بیند، و در نتیجه تصور کجی برای شکل کلی ایجاد می کند. به همراه تبدیل خطوط سفید به سیاه و اضافه کردن یک راهنمای هم تراز کردن، راحت تر می توان گفت که این تصویر در واقع کج نیست:

این تصویر تفاوتی به همراه عکس هایی که می گیرید ندارد. حتی اگر خط افق در عکس شما به همراه توجه به یک خط هم تراز کننده در پس پردازش از لحاظ تکنیکی صاف به همراهشد، به این معنی نیست که صاف به نظر می رسد. نشانه های بصری خیلی راحت به همراهعث می شوند نامتعادل به نظر برسد. یکبه همراهر دیگر، توصیه من این هست که افق ادراکی را تنظیم کنید، چون این بهترین راه هست برای این که عکس شما برای بینندگان صاف به نظر برسد.

چه کاری می توانید انجام دهید؟

چند مورد، ثبت یک عکس کاملا صاف را دشوار می کنند:

  • یک شیب ناهموار در صحنه

  • اعوجاج لنز قابل ملاحظه

  • فقدان یک خط افق در برخی تصاویر

  • دیگر نشانه های ادراکی فریبنده

در مواردی مثل این – یعنی اکثر موارد – چه کاری می توانید انجام دهید؟

توصیه من این هست که افق ادراکی را به جای هر چیز دیگری هدف خود قرار دهید. اغلب اوقات، شما می خواهید عکس هایتان صاف به نظر برسد، حتی اگر از لحاظ تکنیکی اینطور نبه همراهشند.

برای انجام این کار، از هر گونه نشانه ادراکی که در عکس شما رخ می دهد آگاه به همراهشید. آیا یک درخت در ترکیب بندی شما وجود دارد که به نظر می رسد کج به همراهشد؟ یا خطوطی در پیش زمینه وجود دارد که بر صاف بودن ظاهری یک تصویر تاثیر می گذارند؟

کورکورانه از گزینه «صاف کردن خودکار» در نرم افزار پس پردازش خود پیروی نکنید. همین مسئله در مورد تراز کننده حبه همراهبی یا افق مجازی داخل دوربین شما نیز صدق می کند. حتی کشیدن یک خط صاف در سرتاسر خط افق برای هم تراز کردن تصویر نیز چندان مطمئن نیست. اگرچه این تکنیک ها در شرایط خاصی جواب می دهند، اما قطعا همیشه به همراه افق ادراکی مطابقت ندارند.

یک نکته دیگر هست که می خواهم به آن اشاره کنم: تصویر خود را در پس پردازش به صورت افقی بچرخانید. به همراه نگاه کردن به نسخه چرخیده شده، تصویر را به گونه ای دیگر خواهید دید – از جمله مشکلات احتمالی خط افق که در ابتدا متوجه آنها نشده بودید.

عکس خود را به صورت افقی بچرخانید.

از این گذشته، توصیه می کنم که هر از گاهی عکس های قدیمی خود را دوبه همراهره نگاه کرده و مطمئن شوید که هنوز هم خط افق آنها صاف هست. به این ترتیب، کار خود را به همراه یک نگاه تازه می بینید، به جای این که آنقدر به ظاهر یک تصویر عادت کنید که دیگر از نقاط ضعف آن غافل شوید.

نتیجه گیری

آیا این نکات برای اطمینان از این که عکس های شما هم تراز به نظر می رسند، کافی هستند؟ به احتمال زیاد، نه – هم تراز کردن عکستان به همراه افق ادراکی به کمی وقت و تمرین نیاز دارد تا بر آن مسلط شوید. در واقع، من اینطور هستدلال می کنم که هیچ کس نمی تواند به طور کامل بر آن مسلط شود، چون هر کس جهان را به طور متفاوت می بیند. (چیزی که برای من کاملا صاف به نظر می رسد، ممکن هست برای شخص دیگری کج به نظر برسد).

به همراه این حال، ارزش تلاش کردن را دارد. یک خط افق ناصاف، در بسیاری از موارد ظاهر یک عکس غیر حرفه ای، یا ترکیب بندی عجله ای و ناشیانه را دارد. گاهی اوقات، این مسئله عمدی هست – که در این صورت، این مقاله را نادیده بگیرید! اما، برای بسیاری از عکاسان، یک خط افق صاف چیزی هست که به دنبه همراهلش هستند. اگر هدف شما این هست، امیدوارم که نکات این مقاله برای شما مفید بوده به همراهشد.

نویسنده: اسپنسر کاکس (Spencer Cox)

admin بدون نظر ادامه مطلب

نمایشگاه گروهی عکس «همراه طبیعت ایران» به همراه نمایش منتخبی از آثار عکاسان طبیعت و منظره نگار ارائه خواهد شد.

طبق اعلام فرشید احمدپور، نمایشگاه گردان این رویداد:
کریم متقی، عبه همراهس عربزاده، بردیا سعادت، علی شکری، علیرضا دروچی، پیمان حامدی بهتاش، سونامویدزاه، مسعود طالبی، وحید دلسعید، فرشید احمدپور عکاسان حاضر در این نمایشگاه هستند.
عکاسان نام برده هریک به همراه ارائه ٣ اثر در سایز ٧٠در ١٠۵ سانتی‌متر در این رویداد حضور یافته‌اند.

در بخشی از توضیحات این نمایشگاه آمده هست:

«در گذر از دوران پستورال (Pastoral) به مدرنیته (Modernity)، همواره طبیعت را ستوده‌ایم و صنعت را علی رغم رفاهی که همراه آورده، تقبیح می‌کنیم که بیش از پیش گرفتارمان نیز می‌کند. به‌‌ همان اندازه که طبیعت را زیبه همراه دانسته و تمجید می‌کنیم، زندگی صنعتی و مدرن را نیز زیبه همراه تلقی می‌کنیم، زیبه همراهیی‌اش اغواگر هست و ناچار مصیبتش را هم تحمل می‌کنیم.

در دهه‌های پیش‌تر به همراه طبیعت اُخت بودیم و پنجره‌های اتاق‌ها را بزرگ‌تر می‌ساختیم تا نور طبیعیِ کافی داشته به همراهشیم و طبیعت را در سایز بزرگ ترِ آن ببینیم. عصر صنعت و مهم‌تر از آن، اقتصاد اقتضا می‌کرد که پنجره‌ها کوچک‌تر و کوچک‌تر شده و در نتیجه طبیعتِ بیرون نیز منظری هرچه کوچک‌تر پیدا کرد.

در دهه‌های پیش که به اقتضای صنعت و اقتصاد پنجره‌ها را نیز از دست دادیم، برای جبران مافات به تابلوهای نقاشی و عکس‌ها پناه بردیم. اما دیری نگذشت که عصرِ صنعت و اقتصاد وادارمان کرد تا تابلو‌ها و عکس‌ها را نیز در سایز کوچک‌تر در دیوار اتاق‌هایمان بیاویزیم.

اکنون که جهان و زندگیمان مجازی‌تر شده، ناگزیر و ناگریز، طبیعت محیط مان را مجازی دیده و مجازی ثبت می‌کنیم، و برای نسل‌های آتی نیز به طور مجازی به ارث می‌گذاریم.
اما هر طور که به همراهشد، تعلق خاطرِ انسان به طبیعت، همواره ابدی و ازلی هست. به همراهشد که این نمایشگاه مرثیه‌ای به همراهشد برای فقدان طبیعتِ در حال انقراض.»

افتتاحیه: ٢٢ آذر ماه سال ١٣٩۶، ساعت ١۵ الی ١٩
مکان: نگارخانه برگ
آدرس: تهران، پاسداران، میدان هروی، خیابه همراهن وفامنش، خیابه همراهن جمالی شرقی، عمارت عین الدوله.

 این نمایشگاه تا ٢٩ آذر، به جز روزهای تعطیل، از ساعت ١٠ تا ١٨ برای به همراهزدید عموم دایر خواهد بود.


نویسنده


admin بدون نظر ادامه مطلب

نمایشگاه عکس‌های آرش اکبری ‌سنه به همراه عنوان «فضولی در تهران» از روز جمعه ۲۴ آذرماه ۱۳۹۶ در نگارخانه الهه افتتاح می‌شود.

 در توضیحی دربه همراهره آثار این نمایشگاه آمده هست:
سال‌ها قبل او را در یکى از زادروزهاى تولدش «راهنمای چشم‌هایم» خطاب کردم و به رهستى تا به امروز حضور وى را همیشه در پس وجودم به روشنى حس می‌کنم، علی ایحال مجموعه «فضولى در تهران» را به هزار دلیل شخصى تقدیم می‌کنم به دوست و هستاد عزیزم شهریار توکلى.
تهران را همیشه عکاسى کردم، گویى تهران به همراه من و من به همراه تهران بودم، از آسمانش گرفته تا آسفالت کف خیابه همراهن‌هایش، از دیوار نوشته‌های عجیب و غریب وگرافیتی‌های پنهان تا درختان خیابه همراهن ولى عصر؛ متروپلى عجیب که شبیه به همۀ شهر‌ها و در عین حال شبیه به هیچ شهر دیگرى در این کرۀ خاکى نیست، شهرى که می‌توان به همراه دیوار‌ها و آسمانش سایه مردمش را به خوبى و وضوح دید.
تصاویر این مجموعه بخشی هست برگرفته ازعکس‌هاى زیادی که در مدت بیش از ۱۲ سال متمادى ثبت و سعى کردم گوشه اى از آن را که حاصل «فضولى»‌هاى بى پایانم در کوچه پس کوچه‌ها و خیابه همراهن‌هاى تهران بوده به نمایش عموم بگذارم.

آرش اکبری سنه متولد ۱۳۶۱، هنرمند و عکاس آزادی هست که آثارش طی ده سال گذشته در مجلات هنری، مسابقات، نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی به نمایش در آمده هست. از جمله فعالیت‌های او می‌توان به حضور آثار این هنرمند در دوسالانۀ ملی عکس ایران، جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر، اکسپو عکس صبه همراه، اکسپو عکس تهران خانه هنرمندان، جشنواره عکس همراه تهران، آرت واک تهران کاخ سعد آبه همراهد، جشنواره عکس کارت پستال‌های شهری پردیس سینمایی ملت، گالری ماه مهر، گالری هفت ثمر، گالری ایوان، کافه گالری گلاب، گالری الهه، گالری زیرزمین دستان، فصلنامه هنری حرفه هنرمند و ماهنامۀ همشهری دهستان اشاره کرد.

گشایش: جمعه ۲۴ آذرماه، ساعت ۱۶ تا ۲۰
به همراهزدید از این نمایشگاه تا روز سه شنبه ۵ دی ماه ۱۳۹۶ همه روزه به جز چهارشنبه‌ها از ساعت ۱۶ تا ۲۰ ادامه دارد.

نگارخانه الهه: تهران، بلوار آفریقا، انتهای خیابه همراهن گلفام، خیابه همراهن نازنین، بن بست امینی، پلاک ۳


نویسنده


admin بدون نظر ادامه مطلب

admin بدون نظر ادامه مطلب

جمعه بیست و چهارم آذر نمایشگاه عکس‌های برومبرگ و شانارین به همراه عنوان «طبع و فروش در ایران ممنوع هست» در گالری Ag گشایش می‌یابد.

این دو هنرمند تا به‌ حال نمایشگاه‌های انفرادی متعددی برگزار کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به «مرکز هسلبلاد» در سال ۲۰۱۷ و «موزه‌ی هستدلیک» آمستردام در سال ۲۰۰۶ اشاره کرد. آن‌ها همچنین در نمایشگاه‌های گروهی بین‌المللی گوناگونی مانند «سه‌سالانه‌ی یوکوهاما»، «داکومنتا» و «کسل» (۲۰۱۷)، «درگیری، زمان، عکاس برتر» در «تیت مدرن» لندن و «موزه فولکوانگ» اسن (۲۰۱۵)، «دوسالانه شانگهای»، «موزه هنرهای مدرن نیویورک» و «تیت بریتانیا» (۲۰۱۴)،  «موزه هنر معاصر عرب متحف» در دوحه (۲۰۱۳)، «دوسالانه گوانجو» (۲۰۱۲)و در موسسه‌ی هنر معاصر KW شرکت کرده‌اند. 

گشایش، جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶

نمایشگاه تا ۲۷ بهمن ۱۳۹۶ ادامه دارد.

گالری Ag

ساعت به همراهزدید: ۰۰:۱۲  ۰۰:۲۰

پنج شنبه ها و جمعه ها: ۰۰:۱۶  ۰۰:۲۰

تهران، خیابه همراهن ولیعصر، خیابه همراهن پسیان، شماره ۳، (ت) ۱۷۴۸ ۲۶۸۵ ۲۱ ۹۸+

admin بدون نظر ادامه مطلب

شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ سالگرد صد و هفتاد و پنجمین روز ورود عکاس برتر به ایران و دهمین سال برگزاری روز «عکس تاریخی ایران» در مقر یونسکو در تهران برگزار می‌شود.

در این مراسم داگرئوتیپی از دورهٔ قاجار که نزد موزه اورسی پاریس هست و توسط خانم مهندس منیعی (ملک قاسمی) به همراه همکاری نسرین ترابی پژوهشگر تاریخ عکاس برتر ایران پیدا شده رو نمایی می‌گردد.

حرفرانان این برنامه:
دکتر محمد ستاری عضو هیئت علمی دانشگاه تهران دربه همراهۀ اهمیت این داگروتیپ ایرانی حرف خواهند گفت.

مهندس نیلوفر منیعی (ملک قاسمی) و نسرین ترابی در ارتبه همراهط به همراه نحوهٔ دستیابی به این تصویر و تاریخ آن حرف می‌گویند. پاسکواله دوریا روزنامه نگار و محقق از ماترای ایتالیا دربه همراهرهٔ سهم ماترا در شروع عکاس برتر ایران صحبت خواهد کرد. همچنین به مناسبت درگذشت دو تن از فعالان تاریخ و فرهنگ کشور که در شکل گیری روز عکس تاریخی ایران موثر بوده‌اند و طی سالهای اخیر درگذشته‌اند، مژگان طریقی رئیس موزهٔ دکتر سندوزی و پژوهشگر تاریخ عکاس برتر حرفانی در گرامیداشت پروفسور شهریار عدل و همسر مرحوم دکتر محسن جعفری مذهب نیز حرفانی ایراد می‌نمایند.

زمان: ۲۵ آذر ماه ۱۳۹۶ ساعت ۱۰ تا ۱۲

مکان: سالن اجتماعات یونسکو – ایران، بلوار میرداماد، روبروی مسجد الغدیر، خیابه همراهن شهید حصاری (رازان جنوبی) کوچه یکم شماره ۱۵


نویسنده


admin بدون نظر ادامه مطلب

فیلم مستند «شرح یک عکس» ساختهٔ ساتیار امامی در یازدهمین جشنوارۀ سینما حقیقت طی دو روز و در دو سانس به نمایش در خواهد آمد.

این فیلم که به دو بخش سینمای ملی و جایزۀ شهید آوینی سینما حقیقت راه پیدا کرده هست، دربه همراهرهٔ پسر بچه‌ای هست که در حادثۀ تروریستی مجلس در سال جاری، از پنجرهٔ مجلس آویزان بود و عکس او در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های جهان به شکل گسترده‌ای منتشر شد.

علاقمندان می‌توانند در پردیس سینمایی چارسو در تقاطع خیابه همراهن جمهوری و پل حافظ در روزهای دوشنبه ۲۰ آذر، ساعت ۱۷:۱۵ در سالن پنج و چهارشنبه ۲۲ آذر ساعت ۱۹:۱۵ در سالن یک پردیس چارسو به تماشای این فیلم بنشینند.

فیلم «شرح یک عکس» همچنین در همایش ۱۰ روز به همراه عکاسان در خانۀ هنرمندان ایران در روز سه‌شنبه ۲۱ آذر ساعت ۱۶:۳۰ در سالن شهناز به نمایش در خواهد آمد. نمایش این فیلم که بخشی از برنامۀ نشست‌های تخصصی انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی در ششمین همایش ۱۰ روز به همراه عکاسان هست، همراه به همراه نقد و بررسی فیلم خواهد بود.

ساتیار امامی که خود در زمینهٔ عکاس برتر خبری فعالیت می‌کند و از عکاسان شناخته شده این حوزه هست، در این فیلم علاوه بر پرداختن به زندگی عماد، پسر بچۀ داخل عکس و بیماری او و مشکلاتی که خانواده‌اش به دوش می‌کشند، تلاش می‌کند تصویری از شرایط عکاس برتر خبری بدست دهد و زوایای پنهان حضور رسانه‌ها و مشکلاتشان در گزارش بحران‌های موجود را آشکار کند.

امامی در گفت‌وگویی دربه همراهره‌ی این فیلم در مورد رویکردی که در این فیلم اتخاذ کرده می‌گوید: «نگاه من در این مستند، رسانه‌ای هست و مثل یک عکاس آن را دنبه همراهل می‌کنم. این فیلم عواملی حرفه‌ای ندارد و فقط من به جای عکاس برتر، فیلمبرداری می‌کنم و کسانی که دعوت می‌شوند تا جلوی دوربینم قرار بگیرند، این افراد عموما آدم‌های واقعی دهستان هستند مثل عکاس عکس عماد، خانوادهٔ عماد و دیگران.»

ورود به سالن و تماشای این فیلم در هر دو برنامۀ سینما حقیقت و ۱۰ روز به همراه عکاسان، برای عموم علاقمندان آزاد و رایگان هست.


نویسنده


admin بدون نظر ادامه مطلب


گاهی اوقات شما آنقدر بر ثبت یک لحظه تمرکز کرده اید که فراموش می کنید به آنچه در پس زمینه عکستان قرار دارد توجه کنید. وقتی بعدا به عکس های خود نگاه می کنید، متوجه می شوید که انواع عوامل حواس پرت کننده در پس زمینه وجود دارد. یک راه برای غلبه بر این حواس پرتی ها هستفاده از پس زمینه برای کمک به دهستان سرایی در عکس شمهست.

به اشخاص به عنوان شخصیت های فیلم فکر کنید

اولین چیزی که به شما توصیه می کنم این هست که به اشخاص در عکستان به عنوان شخصیت ها یا کاراکتر های فیلم فکر کنید. وقتی که می خواهید از کسی عکس بگیرید از خودتان بپرسید، «این شخصیت کیست و چه کاری انجام می دهد؟» وقتی به این سوالات پاسخ دهید، می توانید یک پس زمینه خوب انتخاب کنید تا در گفتن آن دهستان به شما کمک کند.

این یک عکس از پسرم هست. من به او فقط به عنوان پسرم فکر نمی کردم، بلکه به عنوان یک «گردشگر» به او فکر می کردم. این طرز فکر به من کمک کرد تا پس زمینه ای انتخاب کنم که دهستان یک گردشگر را به تصویر می کشید.

دو راه برای انتخاب پس زمینه

دو راه برای انتخاب یک پس زمینه برای عکس شما وجود دارد.

۱- می توانید به همراه شخصیت خود شروع کرده و سپس پس زمینه درست را برای او انتخاب کنید.

۲- یا، می توانید به همراه یک پس زمینه خوب شروع کرده و سپس به دنبه همراهل یک شخصیت بگردید تا در صحنه خود قرار دهید.

پیدا کردن پس زمینه ای که مطابق به همراه شخصیت شما به همراهشد

دو سوال را در ذهن داشته به همراهشید و از خودتان بپرسید: «این شخصیت کیست و چه کاری انجام می دهد؟»

در این عکس، شخصیت پسر کوچک من هست و در یک کریر در پشت همسرم خوابیده هست. این تصویر زیبه همراهیی هست، اما هیچ راهی وجود ندارد که بتوانیم به همراه توجه به پس زمینه بگوییم وقتی این عکس گرفته شده هست، ما کجا بودیم.

این عکس خوبی هست، اما پس زمینه چیزی به دهستان اضافه نمی کند.

ما در یک سفر کمپینگ بودیم و من می دانستم که یک مجموعه عکس می خواهم که این موضوع را نشان دهند. بنابراین جای خودم را تغییر دادم تا پرسپکتیو (زاویه دید) بهتری پیدا کنم و تریلر کمپ را در پس زمینه نشان دهم. این کار حسی از آن مکان به عکس اضافه کرد.

تریلر کمپ در پس زمینه به عکس نوزاد در حال خواب زمینه اضافه می کند.

بعدها در آن تابستان زمان خرد کردن چوب برای زمستان فرا رسید. پسر کوچک من می خوهست به پدرش کمک کند!

طبیعی هست که من عکسی از او در حال تلاش برای خرد کردن چوب ها می خوهستم. بسته به پرسپکتیوی که من انتخاب می کردم، می توانست درخت، آب یا چوب در پس زمینه وجود داشته به همراهشد. از آنجا که این عکس در مورد خرد کردن چوب هست، من تصمیم گرفتم که مقداری چوب در پس زمینه داشته به همراهشم.

تل بزرگ چوب یک پس زمینه طبیعی برای چوب خرد کن کوچک هست. به علاوه، تاکید می کند که او در مقایسه به همراه آنها چقدر کوچک هست.

دفعه بعد که قصد داشتید از کسی عکس بگیرید، دست نگه دارید و اول پس زمینه خود را در نظر بگیرید. آیا می توانید جابجا شوید تا یک پس زمینه خوب برای کمک به دهستان سرایی خود پیدا کنید؟

پیدا کردن شخصیتی که متناسب به همراه پس زمینه به همراهشد

ممکن هست وقت هایی وجود داشته به همراهشد که بخواهید از یک صحنه جالب عکس بگیرید، اما احساس کنید که چیزی کم هست. شاید این شخصیت هست که کم هست. وقتی به همراه یک صحنه جالب روبرو می شوید، جلو بروید و از آن عکس بگیرید. اما همچنین صبر کنید و اجازه دهید تا آن صحنه، پس زمینه یک یا چند شخصیت جالب شود.

هنگامی که ما از هال هاربور در نوا اسکاتیا دیدن کردیم، خط ساحلی ناهموار یکی از ویژگی های به همراهرز آنجا برای عکس گرفتن بود. من به همراه زوایا و پرسپکتیوهای مختلف آزمایش کردم، اما می دانستم که به چند شخصیت خوب در صحنه نیاز دارم. در نهایت، یک زوج به همراه سگشان پیاده به کنار خط ساحلی آمدند. هنگامی که مرد شروع به پرتاب سنگ ها به داخل آب کرد، می دانستم که اینها شخصیت هایی هستند که منتظرشان بودم.

این افراد و سگشان شخصیت هایی عالی در خط ساحلی ناهموار بودند.

این عکس به جای این که فقط یک عکس ساده از یک منظره زیبه همراه به همراهشد، به دهستانی در مورد یک خانواده و یک ماجراجویی تبدیل شده هست. برای من، پرتاب سنگ ها به داخل آب یک لحظه نوستالژیک هست، بنابراین فکر کردم که این دهستان به صورت سیاه و سفید بهتر به نظر می رسد.

یک دهستان بسازید

هنگامی که جزر و مد کم بود، ما می توانستیم در بندر در بین کشتی هایی که در حال حاضر روی زمین بودند، راه برویم. به همراهز هم، این صحنه جالبی بود که به نظر می رسید یک شخصیت کم دارد. سپس پسر من نوک پا به میان گِل ها آمد و به یک شخصیت عالی متناسب به همراه صحنه تبدیل شد.

وقتی اجازه دادم تخیلاتم مرا به دوردستها ببرند، تصور کردم که پسرم توپی کف دریا را کشیده و تمام آب ها خالی شده هست. بهتر هست که دزدکی فرار کند قبل از این که گیر بیفتد!

هستفاده از کادربندی

در یک سفر به آبشار نیاگارا، ما به یک ساختمان رفتیم تا کمی از دست به همراهد سرد و مه حاصل از آبشار راحت شویم. از پنجره می توانستیم آبشار و رنگین کمانی که در میان مه ایجاد شده بود را ببینیم. من می خوهستم یک عکس بگیرم اما صبر کردم تا بچه هایم بروند و کنار پنجره به همراهیستند. این کار به همراهعث شد تا آبشار و رنگین کمان پس زمینه را تشکیل دهند در حالیکه بچه هایم شخصیت های صحنه به همراهشند.

شخصیت ها در پیش زمینه اجازه می دهند تا توجه بیننده به سمت آبشار و رنگین کمان در پس زمینه جلب شود.

از قبل برنامه ریزی کنید

در این دو نمونه، من از خانه خودمان به عنوان یک پس زمینه برای عکس هستفاده کردم. ما داشتیم آماده می شدیم تا در بهار نقل مکان کنیم و من می دانستم که به عکس های بیشتری نیاز داریم، که به همراه آنها خاطرات این خانه قدیمی را به یاد بیاوریم. بنابراین من تصمیم گرفتم از خانه خودمان به عنوان یک محیط هستفاده کرده و از صحنه های بیشتری به همراه پس زمینه خانه عکس بگیرم.

آن زمستان، ما یک تپه برفی تقریبه همراه به اندازه ارتفاع خانه خود ساختیم. این یک فرصت عالی برای عکاس برتر از یک رویداد هیجان انگیز به همراه وجود خانه ما در پس زمینه بود.

یک زاویه پایین به ثبت این لحظه حماسی، درست در حیاط جلویی ما کمک کرد. تپه برف در جلوی خانه در پس زمینه قد برافراشته هست.

بچه های ما همیشه وقتی دوبه همراهره به این عکس ها نگاه می کنند، اولین خانه دوران کودکی خود (و اوقات خوشی که در آنجا داشتند) را به یاد می آورند.

دفعه بعد که به همراه یک صحنه زیبه همراه روبرو شدید، جلو بروید و خودتان از آن صحنه عکس بگیرید. هنگامی که این کار را انجام دادید، می توانید به دنبه همراهل یک شخصیت برای اضافه کردن به آن صحنه بگردید، و اجازه دهید تا صحنه پس زمینه ای برای دهستان شخصیت ها به همراهشد. این یک رویکرد عالی هم برای عکاس برتر منظره و هم عکاس برتر خیابه همراهنی هست. پس زمینه را انتخاب کرده و سپس منتظر بمانید تا شخصیت مورد نظر از آنجا عبور کند.

پس زمینه های نمادین

تا کنون، تمام پس زمینه ها در این عکس ها صحنه های واقعی واضح بوده اند. اما شما می توانید از یک پس زمینه به گونه ای هستفاده کنید که به دهستان خود معنای نمادین نیز ببخشید. می توانید این کار را به همراه پیدا کردن پس زمینه ای که شما را عمیق تر از خود سوژه واقعی به فکر کردن وا می دارد، انجام دهید. به عنوان مثال، غروب خورشید در پس زمینه فقط در مورد خورشید نیست، شاید در مورد «عشق» یا «پایان خوش» به همراهشد.

در این مثال، همسر من دارد درخت های مو را در تاکستان به به همراهلا می بندد. این کاری هست که به همراهید در فصل بهار قبل از این که هرگونه رنگ سبزی بر روی درخت های انگور ظاهر شود، صورت گیرد. به جز نور طلایی غروب خورشید، واقعا هیچ چیز خوبی نزدیک او نبود تا به عنوان پس زمینه از آن هستفاده شود.

برای من، تاکستان ها یادآور روزهای طولانی کار در بیرون و عشق هستند. خورشید گرم در حال غروب پس زمینه نمادین خوبی برای بیان این احساسات هست.

خورشید طلایی در پس زمینه این عکس، نماد پایان روز و عاشقانه های تاکستان هست.

هنگامی که شما از شخصیتی عکس می گیرید که در حال انجام کاری جالب هست، از خودتان بپرسید آیا چیزی در پس زمینه هست که به کاری که او انجام می دهد، معنای نمادین ببخشد.

من عکس های زیادی از بچه هایم در حال خواندن کتاب دارم. عکس زیر نمونه ای از یک پس زمینه بسیار کسل کننده هست که هیچ کمکی به گفتن یک دهستان نمی کند.

این پس زمینه حواس پرت کننده هست. پایه تخت از شانه هایش بیرون آمده و توجه ما را از کاری که بچه ها انجام می دهند، دور می کند.

شما می توانید برای افرادی که در حال خواندن کتاب هستند، پس زمینه های عالی پیدا کنید. یک کتابخانه یا یک کافی شاپ دو انتخاب خوب برای پس زمینه شما هستند. اما اینها انتخاب های واضحی هستند و شاید شما بتوانید در عوض یک پس زمینه نمادین انتخاب کنید. در مورد ماهیت خواندن و این که چطور یک فرد به همراه یاد گرفتن رشد پیدا می کند، فکر کنید.

این دقیقا جایی هست که بسیاری از افراد می نشینند و کتاب می خوانند. چیزی در مورد صندلی های چرمی قدیمی وجود دارد که شما را به نشستن و خواندن دعوت می کند. پشت صندلی یک دیوار چوبی زبر قرار دارد. چوب چیزی هست که رشد می کند. چوب نمادی از «رشد» هست که زمانی اتفاق می افتد که یک کودک یاد می گیرد و می خواند.

به دقت به دنبه همراهل پس زمینه هایی بگردید که نمادی از دهستانی که شما می خواهید بگویید هستند.

هستفاده از پس زمینه برای گفتن یک دهستان در چند عکس

هنگامی که یک پس زمینه خوب پیدا می کنید، جلو بروید و از آن به شیوه های مختلف برای شرح دهستان خود هستفاده کنید.

عکس های زیر همه از Hopewell Rocks در نیوبرانزویک گرفته شده اند. هر توریستی که تا به حال آنجا بوده هست، همین عکس ها را از همین پرسپکتیو می گیرد، بنابراین من خودم را به همراه چیزی متفاوت به چالش کشیدم. من عکس هایی از صخره ها می خوهستم، بنابراین از آنها به عنوان پس زمینه برای صحنه هستفاده کردم و سپس منتظر ماندم تا شخصیت های جالب از آنجا رد شوند.

اولین چیزی که متوجه شدم تعداد زیادی توریست بود که به همراه عجله در اطراف در حال عکس گرفتن از صخره ها بودند. طرز عکس گرفتن آنها درست مانند عکسی بود که من داشتم می گرفتم، بنابراین دست کشیدم و در عوض از آنها عکس گرفتم.

من نحوه ترکیب شدن این توریست به همراه صخره ها را دوست دارم. وقتی آنها به همراهزوهای خود را به همراهلا می بردند تا عکس بگیرند، به همراهزوهایشان شبیه اَشکال دایره ای در صخره ها می شد.

عکاس برتر از کودکان دو ساله واقعا سخت هست. من می خوهستم یک عکس از دخترم به همراه صخره ها در پس زمینه بگیرم. اما تنها کاری که او می خوهست انجام دهد، جویدن سنگ های آب شور بود. او در تمام سفرمان این کار را انجام داده بود. ما مدام به او می گفتیم که سنگ ها را از دهانش بیرون بیاورد.

اگر می خواهید از یک کودک دو ساله عکس بگیرید، می توانید از او در حین انجام کاری که دوست دارد، عکس بگیرید. و چه پس زمینه ای برای عکس گرفتن بهتر از صخره های عظیم؟

آب دریا داشت به سرعت به همراهلا می آمد و به زودی صخره های عظیم را می پوشاند. در آخرین لحظات اتفاق خاصی رخ داد. یک جنگل به همراهن به همراه قرار دادن چند سنگ به همراه اَشکال عجیب بر روی یکدیگر و تعادل بخشیدن به آنها، سازه سنگی جالبی ایجاد کرد.

چه کنترهستی بین Hopewell Rocks و شکل ساخته دست بشر وجود دارد! نیروی جزر و مد به مرور زمان مجموعه ای از صخره ها را به وجود آورده که به سرعت بر روی صخره هایی که بسیار دقیق توسط جنگل به همراهن متعادل شده اند، خواهند افتاد.

هنگامی که شما به اندازه کافی به یک صحنه بچسبید، چیزهای شگفت انگیزی اتفاق می افتند و ذهن شما معنای نمادین را پیدا می کند که در غیر این صورت ممکن هست آن را از دست بدهید.

هنگامی که پس زمینه شما چیزی به دهستان اضافه می کند، بیشتر از عکس های خود لذت خواهید برد

اجازه ندهید پس زمینه های شما بعدا ناامیدتان کنند. در عوض، در نظر بگیرید که پس زمینه در عکس شما چطور می تواند به المان های دهستان سرایی برای شخصیت عکستان چیزی بیافزایند.

مراحل زیر را به خاطر داشته به همراهشید:

  • هنگامی که از کسی عکس می گیرید، اول از خودتان بپرسید، «این شخصیت کیست و چه کاری انجام می دهد؟» وقتی به این سوالات پاسخ دهید، می توانید یک پس زمینه خوب برای دهستان سرایی انتخاب کنید.

  • می توانید یک پس زمینه خوب برای شخصیت خود انتخاب کنید، یا یک پس زمینه خوب پیدا کرده و منتظر بمانید تا یک شخصیت مناسب از راه برسد.

  • از پس زمینه ها هستفاده کنید تا به عکس های خود معنای نمادین بدهید.

  • از پس زمینه به روش های مختلف در چندین عکس هستفاده کنید.

هنگامی که شما به پس زمینه خود توجه می کنید، عکس هایتان کمتر درهم و برهم و نامرتب و بیشتر معنی دار خواهند شد.

نویسنده: مت کوکر (Mat Coker)

admin بدون نظر ادامه مطلب

بهنام ذاکری و مرتضی نیک نهاد، مکان عمومی، ۲۰۱۵

 

 اختصاصی «سایت عکاس برتر» –  نمایشگاه «ایران، ۳۸ سال»  در حال حاضر در فستیوال بین‌المللی عکاس برترِ «جیمای ایکس آرل» در شیامن چین در حال برگزاری هست. متن زیر ترجمه‌ای هست از گزارش هارپربه همراهزار در مورد برگزاری این نمایشگاه در کشور فرانسه (چندی پیش گزارش گاردین در مورد این نمایشگاه به همراه عنوان «در آب داغ: عکس‌هایی از ایران در گذر سال‌ها»، در سایت عکاس برتر ترجمه و منتشر شد).
 

«شعر ایران قرن‌ها هست که زبه همراهنزد خاص و عام هست، چرا که شیوه‌ای هست برای گفتن آنچه که نمی‌توان به شکل مستقیم گفت… نسخهٔ مدرن شعر، عکاس برتر هست.» این گفته‌ها برگرفته از مقاله‌ای به نویسندگی عکاس ایرانی نیوشا توکلیان، عضوِ همکار در آژانسِ شناخته‌شدهٔ عکس مگنوم و آناهیتا قبه همراهئیان اتحادیه، بنیانگذار گالری راه ابریشم هست. نوشته‌ای در جهت معرفیِ «ایران، ۳۸ سال»، نمایشگاه عکس بلندپروازانه و گستردهٔ آن‌ها که شامل ۸ بخش به همراه آثاری از ۶۶ عکاس هست که در واقع یک دورهٔ ۳۸ ساله پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ را به تصویر می‌کشد.
 

ایران دارای یک فرهنگ عکاسانهٔ غنی هست و نمایشگاهی که بیشتر زمینه‌های عکاس برتر را پوشش دهد، به خوبی می‌تواند این غنا و وسعت را نشان دهد. به همراه این حال این نمایشگاه دارای پیوستگی هست و زمان گذشته را ارائه می‌دهد. آنهایی که نتوانسته‌اند تابستان امسال از این نمایشگاه فوق‌العاده در فرانسه به همراهزدید کنند (که بخشی از فستیوال بزرگ عکاس برتر آرل هست)، و یا فرصت رفتن به شیامین چین در همین زمستان را ندارند (که آن هم بخشی از یک فستیوال بزرگ‌تر هست)، می‌توانند کاتالوگ جامع نمایشگاه را که به زیبه همراهیی طراحی و تولید شده مشاهده کنند.
 


به همراهبک کاظمی، خروج شیرین و فرهاد، ۲۰۱۲

نمایشگاه به همراه عکس‌های تاثیرگذاری از چند فتوژورنالیست ایرانی شروع می‌شود. مجموعهٔ «انقلاب ۵۷» سراسر آشوب و اعتراض و شادمانی همراه به همراه آتش‌سوزی خیابه همراهن‌ها هست. عکس‌های کاوه کاظمی از جریانات و اتفاقات پس از انقلاب، نمایانگر ماجرا‌ها و ویرانی‌های آن زمان هستند و از جمله آثار مهم در این فستیوال به شمار می‌روند. شاهکار این مجموعه، یک عکس بسیار تاثیرگذار از زنی هست که سراپا چادر مشکی پوشیده هست. به همراه یک دست جسورانه صورتش را پوشانده و در دست دیگر یک مسلسل دارد.

بخش دوم به همراه عنوان «جنگ، از جبهه تا اتاق‌پذیرایی» به همراه ترکیبی از تصاویر ژورنالیستی و صحنه‌پردازی شده، حاوی تصاویری هست که در طول جنگ هشت سالهٔ ایران-عراق گرفته شده و حال کنار چیز‌ها و افرادی گذاشته شده که به همراه میراث آن جنگ سر می‌کنند. تصاویر مونوکروم بهمن جلالی از لاشهٔ خودرو‌ها، گویی پاره آجرهایی هستند که از آسمان فرو افتاده‌اند و به سان بنای یادبودی در کابوسی آخرالزمانی قد علم کرده‌اند. عکس گوهر دشتی از خودروهای ویران که به صورت رنگی در سال ۱۳۸۷ گرفته شده هست و تازه عروس و دامادی را نشان می‌دهد که روی لاشهٔ یک ماشین نشسته‌اند، به وضوح از اثرات ماندگار این فاجعه‌ی روی داده در دههٔ ۶۰ می‌گویند. در عکسی که صبه همراه علیزاده در سال ۱۳۹۰ از یک اتاق پذیرایی معمولی ایرانی گرفته، و به همراه پروجکشن تصویری از یک شهید دههٔ ۶۰ را بر روی مبل انداخته، هرچند به همراه روشی متفاوت اما‌‌ همان احساس منتقل می‌شود.

 


سینا شیری، تنها / در سمت سکوت، نیشابور، خراسان، سپتامبر ۲۰۱۵

بخش سوم به همراه عنوان «چه به همراهید کرد؟»، تفکر برانگیز‌تر هست. در مجموعه عکس مهرگان کاظمی به نام آکروبه همراهت (۱۳۸۹)، او مجموعه‌ای از عکس‌های موجود در آرشیو خانوادگی را گرد هم آورده و به ظرافت به همراه کشیدن خطی آن‌ها را به هم وصل کرده هست؛ خطی که همانند بند‌ ناف دوران کودکی او را از زمان به همراهرداری مادرش دنبه همراهل کرده و همانند سفری در زمان، به حال پیوند می‌دهد. اما حس و حال کلی نمایشگاه محزون و غم‌انگیز هست: در مجموعهٔ «بدون عنوان» از آرش خاموشی (۱۳۸۵)، دیش‌های ماهواره شکسته شده‌ای را می‌بینیم که در تاریکی‌‌ رها شده‌اند و از حضور نیرو‌های انتظامی خبر می‌دهند، اما عکاس به همراه انتخاب عنوانی خنثی برای این عکس، نتیجه‌گیری را به عهدهٔ ما گذاشته هست. در مجموعهٔ به شدت مفهومی «پرچم» (۱۳۹۳) از پولاد جواهر حقیقی، ابهام نقش پررنگی دارد؛ در این مجموعه پرچم ایران در مرکز هر صحنه، عمود و مستحکم دیده می‌شود. اما آیا این یک نیروی مثبت هست، که حامی زندگی ایرانی‌ها هست، یا یک حضور تهدیدآمیز هست که همه کس و همه چیز را تحت سیطرهٔ خود دارد؟

تهران (بدون تاریخ)، تصاویر مبهم اما در عین حال مستند مهران مهاجر به همراه دوربین پین هول هست که کابوسی غیرقابل کنترل و گریزناپذیر در «رویا یا بیداری؟» (بخش دیگری به همراه این نام) بر می‌انگیزد. اثر ناراحت‌کننده و تنگنا هراسانه‌ی‌ امیر موسوی به نام «درخت، پرنده، بزرگراه همت» (۱۳۸۸) به همراه رنگ‌های توهم‌زای دل آشوبش نیز حس و حال مشابهی دارد. اگر تمرکز این آثار بیشتر روی حس و حال درونی افراد هست، اما در مجموعهٔ «نگاه کن» نیوشا توکلیان (۱۳۹۱-۹۲) دوربین کمی عقب‌تر می‌رود. آثار او جوانانی تنها را به تصویر می‌کشد که همگی در تهران امروز، در آپارتمان‌هایی بلند مرتبه که گویی سلول انفرادی هست، در انزوایی درونگرایانه زندگی می‌کنند. و گوهر دشتی به همراه مجوعهٔ «ایران بدون عنوان» (۱۳۸۹) برای تمرکز بر وجه جمعی زندگی افراد، لنز خود را بیشتر عقب می‌برد: جامعه‌ای که پیوسته در چاهی گیر کرده که نمی‌تواند از آن رهایی یابد. این مجموعه، چهار دههٔ اخیر ایران را به همراه مهارت به تصویر کشیده هست، که شامل انقلاب، جنگ، تحریم‌ها و کشمکش‌های داخلی هست.

 


نیوشا توکلیان، از مجموعهٔ نگاه کن، ۲۰۱۳-۲۰۱۲

بیشتر آثار موجود در این نمایشگاه از مرزهای قراردادی و مرسوم عکاس برتر فرا‌تر نمی‌روند، اما اثر هاوار امینی از این قاعده مستثنی هست، در عکس‌های یافت‌شده‌ توسط او از پایان جنگ ایران- عراق، چهرهٔ افراد محو شده و هویت‌ها پاک شده‌اند. نمونهٔ دیگر این رویکرد را در آثار فاطمه بیگ‌مرادی به همراه عنوان «کشتن افراد سخت هست» (۱۳۹۵-۱۳۹۶) می‌توان دید، که در آن صورت‌های سوخته به نحوی پاک کردن گذشته و نوشتن مجدد تاریخ هست.

بهرام شعبه همراهنی نیز همانند توکلیان از به همراهفت ایران فرا‌تر رفته و تصویری جهانشمول‌تر به نمایش می‌گذارد، افراد در مجموعهٔ «پرتره‌های عصرگاهی» (۱۳۹۳) او، پر هسترس و تشویش به همراه زندگی مدرن روزمره‌شان دست و پنجه نرم می‌کنند. این عکس‌ها در بخش «ما که هستیم؟» نمایشگاه به نمایش در آمده‌اند که لحنی بدبینانه دارد و به همراه عکس‌هایی دربه همراهرهٔ بحران اقلیمی، آنجا که دود و آلودگی مردم را می‌کشد، ادامه می‌یابد. رنگ و بوی مرگ حتی در واقعیت صحنه‌پردازی شده‌یِ عکس‌های پانورامای هستادانهٔ آزاده اخلاقی که به همراهزسازی مرگ‌های تراژیک و بی‌رحمانه از گذشتهٔ ایران هست تا عکس‌های مسحور کنندهٔ ابراهیم نوروزی از تماشاچیان محسورِ صحنهٔ اعدام احساس می‌شود.

 


شادی قدیریان، قاجار، ۱۹۹۸

اما در پس همهٔ این مرگ، نابودی و میراث تاریک، نور امید در انتهای این فضای بسیار وسیع می‌درخشد. بخش آخر، به همراه عنوان «شاعر سینما» به احترام کارگردان فقید ایران، عبه همراهس کیارستمی، برپا شده هست. عکس‌های ناب مجموعهٔ «سفید برفی» (۱۳۵۷-۱۳۸۳) او، بین سادگی ماهرانهٔ آندره کرتژ و غنای تجریدی هری کالاهان در آمد و شد هست. برهستی خود شعر هست.

 «ایران، ۳۸ سال» تا ۲۷ اوت در «رنکانترز د آرل» (Rencontres d» Arles) در فرانسه و نیز از ۲۴ نوامبر تا ۳ ژانویه در فستیوال بین‌المللی عکاس برترِ «جیمای ایکس آرل» (Jimei x Arles) در شیامن چین برگزار می‌شود. به همراه این نمایشگاه، کتاب آن نیز به همراه عنوان فرانسوی Iran، Année 38 چاپ شده هست.

 


صفحه‎ی نخست مقالهٔ حاضر در هارپربه همراهزار

 

منبع:

HarpersBazaarArabia. com/art، Autumn ۲۰۱۷

تصاویر هستفاده شده، شامل تمام عکس‌های ارائه شده در مقالهٔ اصلی هست.


نویسنده سایمون بوکاک

admin بدون نظر ادامه مطلب