نحوه درک نوردهی برای مبتدیان عکاس برتر

۲۱ آبان ۱۳۹۶ عکاسی


شما سوژه خود را دارید، دوربین خود را دارید، و می خواهید کنترل کامل عکس خود را به دست گیرید. برای گرفتن بهترین عکس داخل دوربین ممکن به همراهید نوردهی را درک کنید.

به بیان ساده، نوردهی نوری هست که به سنسور برخورد می کند (یا به زبه همراهن قدیمی تر، یک فریم از فیلم هست). شما نوردهی را به همراه سه پارامتر کنترل می کنید، دیافراگم، سرعت شاتر، و ایزو. این چیزی هست که مثلث نوردهی نامیده می شود:

به همراه تنظیم هر یک از این تنظیمات، می توانیم نوردهی خود را تغییر دهیم تا تصویر را روشن تر یا تاریک تر کنیم. به همراه این حال تنظیم هر یک از این کنترل ها نه تنها تصویر را روشن تر یا تاریک تر می کند، بلکه برخی از جنبه های دیگر تصویر را نیز تغییر می دهد.

بیایید به جزئیات هر یک از این موارد بپردازیم:

سرعت شاتر

سرعت شاتر اندازه زمانی هست که یک سنسور یا فریم فیلم در معرض نور قرار می گیرد. شما به همراه کنترل مدت زمانی که نور را به دوربین خود می تابه همراهنید، تصمیم می گیرید که زمان چگونه در آن تصویر نهایی متوقف شود. تفاوت بین یک صدم ثانیه و یک هزارم ثانیه می تواند تفاوت بین به دست آوردن یک عکس حماسی و به دست نیاوردن یک تصویر قابل هستفاده به همراهشد.

۲۰۰۰/۱ ثانیه؛ f/2.8؛ ایزو ۸۰۰؛ کانن ۷D؛ EF300mm f/2.8L IS USM

انتخاب سرعت شاتر به آنچه که شما در تصویر خود می خواهید بستگی دارد. آیا می خواهید سوژه شما طوری متوقف شود که بتوانید به وضوح تمام جزئیات را ببینید؟ یا چیزی انتزاعی تر می خواهید، که در آن خطوط تار حرکت را نشان می دهند؟ به یاد داشته به همراهشید، سرعت شاترهای سریع به معنی زمان کمتر برای برخورد نور به سنسور می به همراهشند، بنابراین هرچه سرعت شاتر سریع تر به همراهشد، نور کمتری برای تصویر وجود دارد. اگر سرعت شاتر سریع لازم هست، دیافراگم و ایزو به شما کمک می کنند تا تصویر مورد نظر خود را به دست آورید.

دیافراگم

گشایش (دهانه) لنز، که تحت عنوان دیافراگم شناخته می شود، یک ابزار تکنیکی و هنری برای شما به عنوان عکاس هست. به همراه تصمیم گیری در مورد این که ۱) به همراه چه لنزی می خواهید عکس بگیرید ۲) چه ضریب افی (f-stop) را ترجیح می دهید و ۳) چقدر می خواهید از سوژه دور به همراهشید، نوردهی و عمق میدان عکس را کنترل خواهید کرد.

بیشتر بخوانید: عمق میدان را عمقی یاد بگیرید

هنگامی که شما اندازه دهانه دیافراگم را تغییر می دهید، میزان نور و همچنین مسیری که نور در آن حرکت می کند را تغییر می دهید. این امر مقداری از صحنه که شارپ و در فوکوس خواهد بود را تغییر می دهد. ناحیه ای که در فوکوس قرار دارد تحت عنوان عمق میدان تعریف می شود. یک عمق میدان کم یک ناحیه فوکوس شده را از بقیه پس زمینه جدا می کند، یک عمق میدان زیاد اکثر صحنه را در فوکوس نشان خواهد داد. این که بخواهید ظاهر تصویر مورد نظر خود را به دست آورید، در حالیکه هنوز هم اجازه دهید آنچه که فکر می کنید میزان نور مناسب هست به سنسور برخورد کند، جایی هست که متوجه خواهید شد دیافراگم نقش مهمی در دید هنری شما ایفا خواهد کرد.

حداقل عمق میدان در مقابل حداکثر عمق میدان

ایزو

اگر از فیلم هستفاده می کنید، انتخاب ایزو محدود به آن چیزی هست که جعبه فیلم می گوید، اما زمانی که به صورت دیجیتالی عکس می گیرید، ایزو به ابزاری برای کار در داخل نوردهی تبدیل می شود. ایزو میزان حساسیت سنسور دوربین شما نسبت به نور را توصیف می کند. سنسور نوری که از طریق لنز وارد می شود، از میان دهانه دیافراگم عبور می کند و از واحد شاتر می گذرد را اندازه گیری می کند. تنظیمات ایزو را می توان برای تغییر حساسیت تنظیم کرد. در ایزوهای به همراهلاتر نویز افزایش می یابد، یا اگر از فیلم هستفاده می کنید، حالت زبری بیشتر می شود. هنگامی که شما از یک ایزوی به همراهلاتر هستفاده می کنید (مثلا حدود ۱۶۰۰ یا ۳۲۰۰)، دوربین عکس را به همراه نور کمتری که وارد دوربین می شود ثبت می کند. سپس سطح نورِ کمتر، تقویت می شود، به طوری که تصویر نهایی روشنایی طبیعی دارد. شما می توانید از یک سرعت شاتر سریع تر به همراه یک ایزوی به همراهلاتر در یک سناریوی نور کم، به قیمت کیفیت تصویر پایین تر (به علت نویز) هستفاده کنید.

به همراه درک مثلث نوردهی و این که سرعت شاتر، دیافراگم، و ایزو چگونه به همراه هم کار می کنند، می توانید در انواع سناریوهای روشنایی عکاس برتر کرده و بدانید چطور پارامترها را تنظیم کنید تا نیازهای تصویری که می خواهید ثبت کنید را برآورده کند.

نویسنده: جان گرینگو (JOHN GREENGO)

دانلود آهنگ مسعود صادقلو ما به هم میایم