آموزش عکاس برتر منظره: ۵ نکته حرفه ای ترکیب نوردهی

۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ عکاسی


شما چطور کاری می کنید که تصویر یک کوه برای بیننده همانقدر بزرگ به نظر برسد که شما می بینید؟ چطور از شر نویز در تصاویر منظره شب خود خلاص می شوید؟ چطور می توانید همه چیز را در فوکوس عالی و بی نقص از جلو به عقب به دست آورید؟ عنوان این مطلب را می توان ۵ کاری که شما نمی توانید در یک عکس انجام دهید نیز نامید، چون هر کدام از تکنیک های زیر به شدت به لایه بندی نوردهی های چندگانه بستگی دارد. اما اینها تکنیکی هایی هستند که من اغلب برای تبدیل دیدگاهم و سوالاتی مانند موارد فوق به واقعیت از آنها هستفاده می کنم. بیایید شروع کنیم!


تکنیک های ترکیب نوردهی مطرح شده در این آموزش، به صورت کلی توضیح داده شده اند. برای اینکه بتوانید آموزش بیشتری به همراه جزئیات بیشتر کسب نمایید، نام هر تکنیک به انگلیسی آورده شده که بتوانید در Youtube جستجو نمایید.

۱


فوکوس کامل از طریق انبه همراهشت فوکوس

نام انگلیسی: focus stacking

به همراه تکنیکی که ریشه در عکاس برتر ماکرو دارد شروع می کنیم، که سوژه را شارپ ثبت کرده و پس زمینه مات را حفظ می کند. اما اگر بخواهید پس زمینه نیز شارپ به همراهشد چه طور؟ اینجهست که به سراغ عکاس برتر منظره می رویم. به همراه انبه همراهشت فوکوس، می توانید همه چیز را به همراه نوردهی های چندگانه فورا اصلاح کنید.

هستفاده از یک سه پایه محکم و عکاس برتر به همراه یک ریموت کنترل تضمین می کند که دوربین حرکت نکند. برای به دست آوردن بهترین نتایج، تمام تنظیمات روی دوربین نیز بین عکس ها به همراهید دقیقا یکسان به همراهشد: تراز سفیدی (قابل اصلاح در پس پردازش هنگام عکاس برتر به همراه فرمت RAW)، سرعت شاتر، ایزو و دیافراگم.

تنها تفاوت عکس ها، فاصله فوکوس هست. به همراه تنظیم فوکوس بر روی نزدیک ترین شیء در صحنه شروع کرده و منتظر بمانید تا به همراهد فروکش کند (در صورت امکان). ریموت کنترل را فشار دهید و فوکوس را کمی دورتر بر روی صحنه تنظیم کنید. این روند را تکرار کنید تا زمانی که به فاصله فوکوس بی نهایت برسید.

خرابه های Eastwatch، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

البته. لنز واید خود را بر روی f/22 قرار دهید، آن را بر روی فاصله ابر کانونی اش تنظیم کنید و آن وقت همه چیز به همراهید شارپ شود. درست هست؟

خب، به این سادگی نیست. بستن دیافراگم اثرات جانبی نامطلوبی دارد. اول از همه، شما اجازه ورود نور کمتری را به داخل دوربین خواهید داد. در همان ایزو، این امر زمان نوردهی (سرعت شاتر) را طولانی خواهد کرد. حتی به همراه کوچکترین نسیمی، المان های ظریف پیش زمینه مانند گل ها، علف ها و سرخس ها مطمئنا تکان می خورند و در واقع به همراهعث می شوند که پیش زمینه کمتر از مثلا f/7.1 شارپ به نظر برسد.

آیا تا به حال عبه همراهرت نقطه بهینه لنز (sweet spot) را شنیده اید؟ این دیافراگمی هست که در آن لنز شما کمترین میزان ابیراهی را ایجاد می کند، در حالیکه انکسار (شکست) را حداقل نگه می دارد؛ معمولا یک تا دو هستاپ کمتر از دیافراگم کاملا به همراهز. هرچند، در f/22 انکسار (diffraction) نقش تعیین کننده ای در شارپ بودن تصویر شما دارد.

دریچه، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید هست؟

از آنجا که انبه همراهشت فوکوس در نقطه مطلوب لنز شما بسیار مفید خواهد بود، حتی ارزان ترین لنز هم به نظر می رسد که تصاویر بسیار شارپی می گیرد، و در دیافراگم های کوچکتر به همراه عکس های تکی رقبه همراهی گران قیمت خود رقابت می کند. اما از آنجا که انکسار یک ویژگی فیزیکی مربوط به نحوه برخورد نور به سنسور هست، حتی شارپ ترین لنزهای موجود هم نمی توانند در حداقل دیافراگم خود اینقدر شارپ به همراهشند.

۲


نوردهی آنطور که در HDR به همراه چشم انسان دیده می شود

نام انگلیسی: HDR

البته یک تکنیک ترکیب نوردهی آشناتر، عکاس برتر به همراه محدوده دینامیکی به همراهلهست. شما چه Photomatix یا HDR Expose را اجرا می کنید و چه از لایت روم برای ترکیب تصاویر خود به همراه هم هستفاده می کنید، من مطمئنم که در مورد گسترش محدوده دینامیکی تصاویر خود شنیده اید.

اغلب اوقات، ایده این هست که شما مجموعه ای از نوردهی ها را ثبت می کنید که در آن تمام تنظیمات بر روی دوربین یکسان هست، به جز سرعت شاتر. این به لحاظ نظری نوردهی درست هایلایت ها و همچنین سایه ها را در شدیدترین کنترهست ها ممکن می سازد. نام عکاس برتر در محدوده دینامیکی به همراهلا از اینجا نشأت می گیرد: اگر یک عکس شامل تمام اطلاعات سایه ها یا هایلایت ها نبه همراهشد، محدوده دینامیکی برای صحنه ای که می خواهید از آن عکس بگیرید کافی نیست.

درخشش نور، اثر دنیل لان

در عمل، هر عکاس روش خاص خود را برای گسترش محدوده دینامیکی یک دوربین مشخص دارد. یک نرم افزار اختصاصی وجود دارد که قبلا اشاره کردم، اما عکاسانی از جمله خودم هستند که این کار را به طور کامل به همراه دست انجام می دهند. ترفند این هست که انتخاب نوردهی را بر اساس درخشش آن نوردهی انجام دهید. سپس قسمت های زیاد و کم نوردهی شده را پوشش دهید تا نوردهی های بهتر برای آن قسمت ها مشخص شود.

این یک فرآیند وقت گیر هست، اما به همراه تمرین کافی، تصاویر شما کم کم طبیعی تر از وقتی که کامپیوتر تصمیم می گیرد ترکیب در نهایت چطور به نظر برسد، احساس خواهند شد. و همه بدون آن هاله های ناخوشایند نگاشت تُن خودکار (automated tone mapping) خواهند بود.

Rainsience، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

زمانی در اواخر دهه ۲۰۰۰ بود که عکس های HDR بسیار جنجالی بودند. همه آن تصاویر بیش از حد پردازش شده را می خوهستند و این تصاویر در رقابت محبوبیت برنده شدند. به همراه این حال، شما می توانید به همراه همان تکنیک نتایج طبیعی تری ایجاد کنید، یا تصاویری به همراه همان کیفیت را به همراه یک عکس به دست آورید. در اغلب موارد، دوربین های مدرن (به خصوص آنهایی که سنسور فول فریم دارند)، حتی به محدوده گسترده نوردهی های چندگانه نیازی ندارند – یک عکس برای ثبت محدوده دینامیکی به همراهلا کفایت می کند.

همچنین می توانیم تصاویر سیلوئت بگیریم. به خصوص در مقابل یک خورشید در حال غروب قرمز روشن، رنگ های سیاه خالص در هر عکسی می تواند مناسب به همراهشد. در نتیجه تصاویر دارای محدوده دینامیکی کمتر در واقع می توانند گرافیکی تر و تاثیرگذارتر به نظر برسند.

خلاصه: پس دوربین های مدرن تر برای ثبت محدوده دینامیکی به همراهلاتر به تکنیک HDR نیاز ندارند و همینطور می توانیم عکس های سیلوئت بگیریم که مجدوده دینامیکی کمتری دارند که به همراهز هم به HDR نیازی نیست.

نکته حرفه ای: خورشید را روشن ترین بخش تصویر و به همراهزتاب ها را تاریک تر از آنچه که به همراهزتاب می کنند، نگه دارید.

صومعه زمینی (خاکی)، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید هست؟

من شخصا تنها زمانی از سرعت شاتر چندگانه هستفاده می کنم که خورشید در آسمان هست و بخش بزرگی از آسمان را بیش از حد نوردهی (overexpose) می کند. هرچند در این مثال، خورشید تنها از میان روزنه کوچکی در میان ابرهای سنگین در فاصله دور نمایان شده هست، و به طور مستقیم بر روی یک کوه پوشیده از برف می تابد. اگر من برای آن هایلایت ها نوردهی کرده بودم، پیش زمینه ام خیلی تاریک میشد. روشن کردن آن پیش زمینه در قسمت سایه ها نویز ایجاد می کرد، و این چیزی هست که من نمی خواهم.

۳


عدم وجود نویز در مناظر شبه همراهنه به همراه انبه همراهشت کردن

نام انگلیسی: stacking noise reduction

نه، ما نمی خواهیم دوبه همراهره در مورد انبه همراهشت کردن فوکوس بحث کنیم. این کاملا متفاوت هست. این تکنیک تنها زمانی جواب می دهد که تمام پارامترها یکسان به همراهشند: تنظیمات دوربین، فاصله کانونی؛ همه چیز. حتی دمای دوربین هم برای به دست آوردن بهترین نتایج به همراهید یکسان به همراهشد. انبه همراهشت کردن (Stacking) به همراه محاسبه تفاوت بین دو یا چند تصویر عمل می کند و به طور مستقیم از حوزه عکاس برتر از ستارگان می آید. البته تنها یک روش وجود ندارد – در این صورت همه چیز آسان میشد!

درخت هستی، اثر دنیل لان

ساده ترین روش میانگین گیری (averaging) هست. بعد از هم تراز کردن ستارگان یا پیش زمینه، بسته به این که می خواهید نویز در کجا کاهش یابد، می توانید لایه پایینی را بر روی Opacity یا شفافیت ۱۰۰% تنظیم کنید. بعدی بر روی ۵۰%، سومی بر روی ۳۳% و چهارمی بر روی ۲۵% تنظیم می شود. بنابراین ۱۰۰ تقسیم بر شماره لایه های شما شده، و به عدد صحیح گرد می شود.

همچنین روش Kappa-Sigma Clipping، روش میانه (Median)، و چند روش دیگر وجود دارد که از الگوریتم های پیچیده تر هستفاده می کنند، اما همه اینها برای به دست آوردن بهترین نتیجه از یک مجموعه تصویر خاص عمل می کنند.

سرنوشت، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

در طول روز، بله. اما اگر یک عکاس شبه همراهنه مشتاق و پرشور به همراهشید، هیچ جایگزینی برای نتایج انبه همراهشت وجود ندارد. همانطور که نسبت سیگنال به نویز را در هر تصویر بعدی که به انبه همراهشت اضافه می کنید افزایش می دهید، می توانید جزئیات بیشتری از قسمت های بسیار پراکنده یک تصویر هستخراج کنید. به عنوان مثال، راه شیری یا کهکشان آندرومدای همسایه ما را در نظر بگیرید. این به همراه روش کاهش نویز در لایت روم یا نویز نینجا متفاوت هست، چون آنها از شر کوچک ترین پیکسل ها بر اساس آنچه که در اطراف آنها قرار دارد، خلاص می شوند.

آیا ما نمی توانیم به جای این کار تنها سرعت شاتر را به چند دقیقه افزایش دهیم؟ خب، زمین در حال چرخش هست، بنابراین ستاره های شما به صورت دنبه همراهله دار ظاهر خواهند شد. همچنین، یک سرعت شاتر طولانی تر بخش های الکترونیکی دوربین شما را بیشتر گرم خواهد کرد. این به نوعی نویز متفاوت تحت عنوان نویز حرارتی منجر می شود، که اصلاح آن حتی دشوارتر هست.

سیگنال، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید هست؟

تصاویر کمتر نویزدار می توانند دهستان های مسحورکننده تری بگویند. و نویز کمتر همچنین بدین معنی هست که شما می توانید تصویر را در اندازه بزرگتری چاپ کنید، قبل از این که نویز تصادفی به چشم بیاید.

۴


پس زمینه های بزرگ از طریق ترکیب فاصله کانونی

نام انگلیسی: focal length blending

هنگامی که شما به بیابه همراهن می روید، این عظمت محض هست که می خواهید ثبت کنید: پیش زمینه های وسیع و کوه های حماسی. این مقیاسِ یک منظره خاص هست که همه ما می خواهیم به اشتراک بگذاریم.

این تکنیک بهتر هست به همراه یک لنز تک زوم، مانند نیکون ۱۴-۲۴mm افسانه ای مورد هستفاده قرار گیرد. من از Tamron 15-30mm کمی شارپ تر (و ارزان تر) برای این کار هستفاده می کنم.

عقب نشینی (انزوای) بزرگ، اثر دنیل لان

اول، برای پیش زمینه در به همراهزترین فاصله کانونی لنز عکس بگیرید. هر چقدر می خواهید نوردهی کنید.

سپس از سوژه های دورتر عکس بگیرید، و به همراه زوم کردن اجازه دهید کل کادر را پر کنند. قبل از انجام این کار به این که می خواهید پیش زمینه و پس زمینه را در کجا به همراه هم ترکیب کنید فکر کرده و مطمئن شوید که همپوشانی کافی برای منطبق شدن آنها به همراه یکدیگر وجود دارد.

اگر می خواهید برای آسمان یک عکس دیگر بگیرید. ترکیب در همان فاصله کانونی ساده تر هست، اما شما می توانید پا را فراتر گذاشته و دوبه همراهره به همراهز (واید) عکس بگیرید – هرچند کار شما در پس پردازش بسیار زیاد می شود.

Hornset، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

این کاملا به شما بستگی دارد. من می توانم تصور کنم که این مورد زیاد به همراه سلیقه شما جور نیست. چشم های ما دوربین نیستند. قشر بصری مغز ما یک تصویر را آنطور می سازد که ما منظره را قطعه به قطعه اسکن می کنیم. این نشان می دهد که شما می توانید صحنه را به همراهزسازی کرده و شکوه و جلال آن را در دو بُعد ثبت کنید.

Aetherborn، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید هست؟

بیشتر افراد مبتدی هستند که به همراه انتخاب چیزی در یک صحنه و انتخاب بهترین بخش منظره مشکل دارند. به همین دلیل هست که من به آنها آموزش می دهم که از یک لنز بلندتر هستفاده کنند. من را یک آدم دورو صدا کنید، اما من نمی توانم یکی از اینها را انتخاب کنم. من عاشق آن پیش زمینه عظیم هستم، زمانی که یک لنز اولترا واید برمی دارم و آن را به زمین نزدیک می کنم. اما به محض این که این کار را انجام می دهم؛ کوه غول پیکر یا یخچال طبیعی در پس زمینه محو می شود.

۵


کوه های دراماتیک به همراه ترکیب پرسپکتیو

نام انگلیسی: perspective blending

آیا تا به حال اسم لنز تیلت شیفت را شنیده اید؟ این ابزار مناسبی برای به دست آوردن نتایج مشابه به همراه مورد قبل، در همان فاصله کانونی هست. اما به همراه این حال لازم نیست پولتان را خرج آن کنید، چون می توانید این کار را به همراه یک لنز پرایم هم انجام دهید.

من لنز تیلت شیفت را مطرح کردم، چون عکاسان فرمت بزرگ مانند «عمو» انسل به همراه آنچه که من می خواهم به شما بگویم کاملا آشنا بوده اند. شما نبه همراهید عکاس برتر پرتره را به همراه یک لنز اولترا واید انجام دهید، چون چهره ها کشیده به نظر می رسند، نه؟ به همراه توجه به این تکنیک، این چیز خوبی هست. در ترکیب پرسپکتیو، ما از اعوجاج در لبه های کادر برای به همراهزسازی کوه های بزرگ هستفاده می کنیم، در حالیکه هنوز هم کمی از آسمان در به همراهلای آنها وجود دارد.

محو شدن، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

به همراه یک لنز تیلت شیفت، می توانید این کار را در یک عکس انجام دهید، اما پیش زمینه حاصل چندان واید (عریض) نخواهد بود. می توانید به همراه چرخش لنز به سمت به همراهلا و تغییر مکان آن به پایین، این مشکل را برطرف کنید، اما آن وقت کوه دوبه همراهره کوچک تر به نظر می رسد.

چرا این تکنیک مفید هست؟

به همراهز هم، ترکیب پرسپکتیو یکی از آن تکنیک هایی هست که از چندین عکس برای ثبت یک فضای سه بُعدی در دو بُعد هستفاده می کند. این تکنیک مفید هست چون شما می توانید این کار را به همراه یک لنز پرایم ۱۴ یا ۱۸ میلیمتری، بدون ورشکسته شدن انجام دهید.

جایزه: همه این کارها را انجام دهید

هنگامی که تمام این تکنیک های پیشرفته را به صورت جداگانه یاد گرفتید، می توانید آنها را به همراه هم ترکیب کرده و تصاویر چشمگیری ایجاد کنید. به عنوان مثال، رایان دایار (Ryan Dyar) و تد گور (Ted Gore) در ترکیب نوردهی های چندگانه به همراه نتایج خیره کننده هستاد هستند.

من شخصا تنها زمانی که نتایج واقعا ارزش تلاش داشته به همراهشند، عکس های چندگانه می گیرم. به عنوان مثال در عکس زیر، من نمی توانستم همین تصویر را به شما نشان دهم، اگر فقط یک به همراهر آن را نوردهی کرده بودم.

روح آسمان، اثر دنیل لان

از آنجا که شفق قطبی یک نمایش پویهست (به خصوص در طول شرایط فعال یا طوفان های ژئومغناطیسی)، بهتر هست که سرعت شاتر را افزایش ندهید. سرعت شاترهای طولانی تر از ۱۰ ثانیه ساختار شفق را لکه دار می کنند.

ما یک ایزو ۳۲۰۰ و یک سرعت شاتر حدود ۱۰ ثانیه داشتیم. این به یک دیافراگم f/2.8 منجر شد: کاملا به همراهز. در این صورت شارپ به دست آوردن پیش زمینه بسیار سخت می شد، بنابراین من پیش زمینه را انبه همراهشت فوکوس کردم، در حالیکه آسمان شب را برای کاهش نویز، به همراه هستفاده از روش میانگین گیری انبه همراهشت کردم.

همینطور برای پرسپکتیو؛ من در نهایت یک عکس گرفتم که بیشتر زوم شده بود تا کوه پوشیده از برف در فاصله دور به همان اندازه که در محل عکاس برتر بود، بزرگ به نظر برسد.

آیا شما هیچ کدام از این نکات را امتحان کرده اید؟ نتایج خود را در قسمت نظرات به همراه ما به اشتراک بگذارید!

نویسنده: دنیل لان (Daniël Laan)

دانلود آهنگ مسعود صادقلو ما به هم میایم